2011 ജനുവരി 2, ഞായറാഴ്‌ച

ഭ്രാന്തന്‍

സ്നേഹിച്ച പെണ്ണിന്റെ വിരഹവും ബന്ധുക്കളുടെയും സുഹൃത്തുക്കളുടെയും അവഗണന നിറഞ്ഞ പെരുമാറ്റവും സഹിക്കാനാവാതെ അവന്‍ ആ നാടുവിട്ടു. ഈ ലോകത്തില്‍ മനസ്സ് ... തുറന്നു സ്നേഹിക്കാന്‍ ആരുമില്ലെന്ന് കരുതവെ.. അവനെ സ്നേഹിക്കാന്‍ അവന്റെ ദുഃഖങ്ങള്‍ പങ്കു വക്കാന്‍.. ഒരാളുണ്ടായി അവന്റെ നിഴല്‍ .തന്റെ പുതിയ സുഹൃത്തിനോട്‌ സുഖദുഖങ്ങള്‍ പങ്കിടുമ്പോള്‍, തമ്മില്‍ തമ്മില്‍ കണ്ണില്‍ കണ്ണില്‍ നോക്കി ചിരിക്കുമ്പോള്‍, കരയുമ്പോള്‍,ജനങ്ങള്‍ക്ക്‌ അവന്‍ ഒരു തമാശയകുകയായിരുന്നു . അവര്‍ അവനു ഒരു ഓമന പേരിട്ടുവിളിച്ചു... 'ഭ്രാന്തന്‍‍'

രാജീവ്‌ രാവന്‍

അമ്മേ....എനിക്ക് മാപ്പ് തരൂ..

"ഇന്ന് എന്റെ ഓര്‍മയില്‍ തെളിഞ്ഞ എന്റെ അമ്മയുടെ മുഖം ..
എനിക്ക് വേണ്ടി കണ്ണ് നീര്‍ പൊഴിച്ച എന്റെ അമ്മ..
എന്റെ തെറ്റുകള്‍ക്ക് സാന്ദ്വനമായി എന്റെ അമ്മ ,
അമ്മേ എനിക്ക് മാപ്പ് തരൂ....
എന്റെ അമ്മയോട് ഞാന്‍ മാപ്പിരക്കുന്നു.."





"നോവിന്റെ പൊരുളറിഞ്ഞെന്നമ്മ..
നെല്കിയ ഭിക്ഷയെന്‍ ജന്മം.."
"നീ തന്ന മുലപ്പാലിന്‍ മധുരം
ഇന്നുമെന്‍ നാവില്‍ അമൃത് പോലെ.."
"എന്നില്‍ ചൊരിഞ്ഞ നിന്‍ സ്നേഹം..
തന്നതില്ലാരും ഇന്നേവരെ.."
"ഈശ്വരി തന്നുടെ പ്രതി രൂപമാണ് നീ..
നിന്നില്‍ പിറന്നതെന്‍ പുണ്യം.."
"എല്ലാം കനിഞ്ഞു നീ നെല്കിടുമ്പോള്‍..
തന്നതോ ഞാനേറെ ദുഃഖം.."
"എന്നില്‍ ചിത്ത ഭ്രമം ബാധിച്ചോരാ കാലം..
നീ വേദന തിന്നു വിശപ്പടക്കി.."
"തോരാത്ത കണ്ണ് നീര്‍ പുഷ്പങ്ങളാക്കി..
നേദിച്ചതില്ലേ നീ ഈശ്വരന്‍ മുന്‍പില്‍.."
"അറിയുന്നു ഞാനിന്നെന്‍ തെറ്റുകളെല്ലാം
പൊറുക്കുവാന്‍ നീയല്ലാതാരുമില്ലാ.."
"കേണിടുന്നമ്മേ നിന്‍ കാല്‍ച്ചുവട്ടില്‍..
മാപ്പ് തരൂ അമ്മെ....മാപ്പ് തരൂ.."

നഷ്ട സ്വപ്‌നങ്ങള്‍

"പാര്‍വണ ശശിലേഖ മാഞ്ഞുപോയി..എന്റെ-
അഭിലാഷ ചന്ദ്രിക അകന്നു പോയി.."

"കരി മുകില്‍ വാനം കീഴടക്കി..
ഹൃദയത്തിന്‍ വല്ലരി കരിഞ്ഞു പോയി........"


"അനുരാഗ നൂലിനാല്‍ ഞാന്‍ നെയ്ത-
സ്വപ്‌നങ്ങള്‍...
വിരഹത്തിന്‍ തീ ചൂടില്‍ എരിഞ്ഞടങ്ങി..."

"വിരഹാര്ത്ധമായോരെന്‍ നീല നയനങ്ങള്‍..
പെമാരിയെന്ന പോല്‍ പെയ്തിറങ്ങി.."

"പുതു മഴ കണ്ടാടിയ നിന്‍ മയില്‍ നൃത്തം
എന്‍ നയനങ്ങള്‍ക്കിന്നന്യമല്ലേ.. "

"നഷ്ട സ്വപ്നങ്ങളാം ഭാണ്ടവും പേറി ഞാന്‍...
ജീവിത പാതയില്‍ പകച്ചു നില്പൂ.."

"എങ്ങോട്ടെന്നറിയാതെ...
എന്തിനെന്നറിയാതെ മിഴിച്ചു നില്പൂ.."

വനവാസ കാലത്തെ നൊമ്പരം

"ഇത് മനോഹരമായ ഒരു ദ്വീപാണ്"
"കിഷ് ഐലന്ഡ്"
എന്നും അവന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട സ്ഥലം..
എല്ലാ വര്‍ഷവും അവധിക്കാലം ആഘോഷിക്കാന്‍ എത്തുന്നത്‌ പോലെ..
ഈ വര്‍ഷവും അവന്‍ തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട നാട്ടിലെത്തി.
"സത്യത്തില്‍ ആഘോഷിക്കാനാണോ അവന്‍ ഇവിടെ വരുന്നത്.".
പക്ഷെ ...അവനെ കണ്ടാല്‍ അങ്ങനെ തോന്നില്ല..വേദന തിങ്ങിയ മുഖമായിരുന്നോ അവനു..
അറിയില്ലാ...
"രാവിലെ തന്നെ തന്റെ കൂട്ടുകാരെ കാണാന്‍ അവന്‍ പുറപ്പെടുകയാണ്.."
എത്രയും പെട്ടെന്ന് ആ ആളൊഴിഞ്ഞ തെരുവിലെത്താന്‍ അവന്‍ തിടുക്കം കൂട്ടി.
തന്റെ ഫ്ലാറ്റില്‍ നിന്നും ഏകദേശം ഒന്നര കിലോമീറ്റര്‍ നടന്നാല്‍ ആ തെരുവായി.
"തന്റെ ഓര്‍മകള്‍ക്കായി കാതോര്‍ക്കുന്ന ആ മരത്തില്‍ തീര്‍ത്ത പഴയ ബഞ്ചും,അതിനു തണലേകുന്ന -
പടര്‍ന്ന ചെറിയ മരങ്ങളും..കാണാന്‍ അവന്‍ കൊതിച്ചു..
കണ്ട നാള്‍ മുതല്‍ ഈ നിമിഷം വരെ ഒരു മാറ്റവുമില്ലാത്ത ഈ നിശബ്ദമായ ഈ തെരുവ് ...
എന്നും അവനു പ്രിയപ്പെട്ടതാണ്.."
ഹാഷിഷ് നിറച്ച ചുരുട്ടും ചുണ്ടില്‍ തിരുകി അവന്‍ തന്റെ സുഹൃത്തിന്റെ മടിയില്‍ ഇരുന്നു..
അവനെ കണ്ടു സന്തോഷിച്ചു എന്ന് തോന്നും വിധം ആ ചെറിയ മരങ്ങള്‍ ചില്ലയിളക്കി നൃത്തം ചെയ്തു...
എത്ര നാളായി ഈ കാത്തിരുപ്പ്..
അവളെ ഒരു നോക്ക് കാണാന്‍...തന്റെ സുഹൃത്തിനോട്‌ പരിഭവം പറയുകയാണ്‌..
ഒരു പക്ഷെ ആ ബഞ്ച് മറുപടി പറയാത്തത്..
എല്ലാറ്റിനും മൂകസാക്ഷി അവനായത് കൊണ്ടാകാം..
ഞാന്‍ എന്തിനു ഇവിടെ വന്നു ,ആ പെണ്‍ക്കുട്ടിയെ കണ്ടു...
അവന്റെ ചിന്തകള്‍ കാറ്റിന്റെ വേഗതയില്‍ സഞ്ചരിച്ചു..
അവന്റെ ചിന്തകള്‍ തന്റെ വീടും ,നാടും,
പങ്കിട്ടെടുത്തപ്പോള്‍ ,
ആ പഴയകാലം അവന്റെ മനസിനെ വേട്ടയാടുകയായിരുന്നു..
തന്റെ പ്രണയ നൈരാശ്യവും,മരിക്കാനുള്ള ശ്രമവും പരാജയപ്പെട്ടപ്പോള്‍..ഭ്രാന്തിന്റെ വക്കിലെത്തിയിരുന്നു അവന്‍..
പിന്നീട് ഒരു വര്‍ഷക്കാലം തന്റെ മുറിയില്‍ നിന്നും പുറത്തിറങ്ങാതെ തികച്ചും ഒരു ഭ്രാന്തനെപോലെ..
ആരോടൊക്കെയോ പ്രതികാരം വീട്ടുകയായിരുന്നില്ലേ...
പിന്നെ അവരില്‍ നിന്നുമുള്ള ഒളിച്ചോട്ടമായിരുന്നു വീണ്ടും ഗള്‍ഫിലേക്ക് വരാന്‍ പ്രേരിപ്പിച്ചത്..
"എന്റെ വനവാസ കാലം.. "
പക്ഷെ അവിടെയും വിധി അവനെ വെറുതെ വിട്ടില്ല...
അവനു കിഷിലേക്ക് പോകേണ്ടതായിവന്നു..അവന്റെ ഹാഷിഷിനോടുള്ള പ്രണയം ..
ആരംഭിച്ച സമയം..
അത് കിട്ടുവാനുള്ള സ്ഥലമൊക്കെ വന്ന ദിവസം തന്നെ മനസിലാക്കിയിരുന്നു .
പത്തും പതിനഞ്ചും വയസുള്ള കുട്ടികളാണ് ഇത് വില്‍ക്കുന്നത്..ദരിദ്ര രാഷ്ട്രമായതുകൊണ്ട് ഇതൊക്കെ ഇവിടെ സാദാരണം..
ഞാന്‍ അന്ന് ഈ പാതയിലൂടെയാണ് നടന്നത്..
ഹാഷിഷിന്റെ ലഹരിയില്‍ ................ഞാന്‍ നിന്റെ മടിയിലല്ലേ ഇരുന്നത്..വീണ്ടും തന്റെ സുഹൃത്തിനോട്‌ അവന്‍ പറയുകയാണ്‌...
എനിക്ക് തലചായ്ക്കാന്‍ എന്തിനാ ഇടം തന്നത്?
അവന്റെ ഓര്‍മ നാല് വര്ഷം പുറകിലോട്ടു പോയി..
അന്ന് ഒരുപാട് വലിച്ചു കേറ്റിയിരുന്നു..അതിന്റെ ആലസ്യത്തില്‍ ആ ബഞ്ചില്‍ കിടന്നു മയങ്ങിപ്പോയി.
ആരുടെയോ സ്പര്‍ശം അറിഞ്ഞപ്പോള്‍ അവന്‍ മെല്ലെ കണ്ണ് തുറന്നു.
സ്വപ്നം കാണുകയാണോ താന്‍ എന്ന് അവനു തോന്നി. മാലാഖയെ പോലെ ഒരു കുട്ടി..ഏകദേശം പതിമ്മൂന്നു വയസു പ്രായം വരും.
ഇത്ര സുന്ദരിയായ ഒരു പെണ്‍കുട്ടിയെ ഞാന്‍ ആദ്യമായിട്ട് കാണുവാ..ഏത് ഭാഷയില്‍ സംസാരിക്കും..
ഇവിടുത്തെ ഭാഷ പാഴ്സിയല്ലേ?..
അവന്‍ അവളുടെ തിളക്കമുള്ള കണ്ണുകളില്‍ തന്നെ നോക്കിയിരുന്നു..എവിടെയൊക്കെയോ തന്റെ പ്രിയതമയുടെ -
രൂപ സാദൃശ്യം തോന്നിച്ചു.
അങ്ങോട്ട്‌ എന്തെങ്കിലും ചോദിക്കുന്നതിനു മുന്‍പ് തന്നെ ആ കുട്ടി അവനോടു ചോദിച്ചു.
"യു ............വാണ്ട്‌ .............മീ?"
ആരോ പറഞ്ഞു പടിപ്പിച്ചത് പോലെയുള്ള അവളുടെ ചോദ്യം കേട്ടപ്പോള്‍..
അവളോട്‌ തോന്നിയ കൌതുകമെല്ലാം ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് വെറുപ്പായി മാറി..
അവന്റെ മുഖ ഭാവം മാറിയത് കൊണ്ടാണോ...അറിയില്ല അവള്‍ പോകാന്‍ തുനിഞ്ഞു..
ഏയ്‌ ,അവന്‍ അവളെ വിളിച്ചു ..
വീണ്ടും അവള്‍ അവനോടു ചോദിച്ചു ..
"യു......വാണ്ട്......മീ ?
"ഹും "
അവനൊരു ഒരു പുച്ച്ച ഭാവത്തില്‍ ചിരിച്ചു..
അവളോട്‌ ചോദിച്ചു..
"യുവര്‍ നെയിം?"
"തസ്നിയാ"
അവന്‍ കുറച്ചു തൊമ്മന്‍ (ഇറാനി റിയാല്‍)അവള്‍ക്കു കൊടുത്തിട്ട്.... ഇത് തെറ്റാണെന്ന് ..
അവള്‍ക്കു വിവരിച്ചു..
അവള്‍ക്കു മനസിലായോന്നു അറിയില്ല...
പക്ഷെ ഒരു കാര്യം മനസിലായി...അവളുടെ വീട്ടുകാര്‍ പറഞ്ഞു വിടുന്നതാന്ന്...
അവരെ കൊല്ലാനുള്ള ദേഷ്യം ഉണ്ടായി അവന്..
മുന്‍പ് കേട്ടിട്ടുണ്ട് ഇറാനിലെ ഈ ക്രൂരതകള്‍..പക്ഷെ നേരിട്ട് കാണുന്നത് ആദ്യമായിട്ടാ..
അന്ന് കിടന്നിട്ടു ഉറക്കം വന്നില്ല ...എങ്ങോട്ട് തിരിഞ്ഞാലും അവളുടെ കുട്ടിത്തം മാറാത്ത മുഖം..
ഒരു വശത്ത് അവളുടെ അലറികരച്ചില്‍..മനസ് ഒരിടത്ത് നില്‍ക്കുന്നില്ലാ..
പിറ്റേ ദിവസം രാവിലെ മുതല്‍ അവളെ ഒന്ന് കാണാന്‍ ആ ബഞ്ചില്‍ കാത്തിരുന്നു.നിരാശയായിരുന്നു ഫലം .
ഹാഷിഷിന്റെ ലഹരി അവനെ മയക്കാത്തിലെക്കാഴ്ത്ത്തിയപ്പോള്‍ അവനെ മടിയില്‍ കിടത്താനെന്നവണ്ണം ..
ആ കൂട്ടുകാരന്‍ ഒരുങ്ങിയിരുന്നു..
ഏറെനേരം ഉറങ്ങിയെന്നു തോന്നി..ഉണര്‍ന്നപ്പോള്‍ മുന്നില്‍ അവള്‍..
അവളുടെ പുഞ്ചിരി ....അതിനെ ഉപമിക്കാന്‍ വേറൊന്നില്ല..
അവനും ഒന്ന് ചിരിച്ചു..
പതിവ് ചോദ്യം അവള്‍ ആവത്തിച്ചു..
യു....വാണ്ട് ...മീ?
ഇപ്പൊ ഇത് കേട്ടാല്‍ ഒന്നും തോന്നാറില്ല..
അവന്‍ വീണ്ടും കുറച്ചു കാശെടുത്ത് അവള്‍ക്കു കൊടുത്തു..
അവള്‍ വാങ്ങിയില്ല...
അവളുടെ കൈലേക്ക് വച്ച് കൊടുത്തിട്ട് അവന്‍ തന്റെ പുതിയ കൂട്ടുകാരിയോട് പറഞ്ഞു...
"കെയര്‍ ഫുള്‍ ..".
അവള്‍ നടന്നു നീങ്ങി..
എന്നും ഈ പാതക്കരികില്‍ വച്ച് ആ കൂട്ടുകാരിയെ കാണുക പതിവായി..
അങ്ങനെയിരിക്കെ..
ഒരു ദിവസം അവളെ കാണുന്നില്ല..
ചന്ദ്രന്‍ നിലാവ് പൊഴിച്ച് തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു..എന്നിട്ടും അവളെ കാണാനില്ലാ.
പിറ്റേന്നും അവളെ കാണാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല..അവന്റെ മനസ് കടിഞാനില്ലാത്തകുതിരയായി..
മൂന്നാമത്തെ ദിവസം ...ഇപ്പോള്‍ അവനു തീരെ ബോധമില്ലാത്ത അവസ്ഥയാണ്‌ ..ചുരുട്ട് കൂടുന്നുണ്ട്..
രാവിലെ മുതല്‍ കാത്തിരുന്നു കാത്തിരുന്നു പതിവ് മയക്കത്തിലേക്കു വീണു..
ആരോ വിളിച്ചു എന്ന് തോന്നിയോ....പ്രതീക്ഷയോടെ അവന്‍ എണീറ്റ്‌ നോക്കി ...
ആരുമില്ല..
എന്നാല്‍ തന്നെ കടന്നു കുറച്ചു മുന്നിലായ് അവള്‍ നടന്നു പോകുന്നു..
"തസ്നിയാ ............,തസ്നിയാ ...............
അവന്‍ വിളിച്ചു..
അവള്‍ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയില്ലാ..
അവന്‍ പിറകെ ഓടിച്ചെന്നു..
അവന്‍ അവളെ വിളിച്ചു...
തസ്നിയാ..............
അവള്‍ നിന്നു...
അവളുടെ മുഖത്തെ പ്രകാശം നഷ്ടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു ..അവളുടെ കണ്ണുകളില്‍ ആ പഴയ തിളക്കമില്ല..
അവളുടെ സുന്ദരമായ മുഖത്ത് എന്തോ കൊണ്ട് കീറിയ പാടുകള്‍ ..
അവളുടെ കണ്ണുകള്‍ നിറഞ്ഞു...
അവള്‍ എന്നെ മനസിലാക്കാനെന്നവണ്ണം..കുറച്ചു നോട്ടുകള്‍ എന്റെ നേരെ നീട്ടി..
ഇത്രയും നാള്‍ ഞാന്‍ കാത്തു സൂക്ഷിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ച എന്റെ മാലാഖ നശിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നാ സത്യം
അവന്‍ അറിഞ്ഞപ്പോള്‍ അവന്റെ ദുഃഖം മലവെള്ള പാച്ചിലായി മാറി ...
നാളെയാണ് തിരിച്ചു പോകേണ്ടത്..
നീ വരുന്നോ എന്ന് ചോദിക്കനമെന്നുണ്ടായിരുന്നു...പക്ഷെ അത് ഒരു പാഴ്വാക്കല്ലേ എന്ന സത്യം തിരിച്ചറിഞ്ഞു..
അവന്‍ കുറച്ചു കാശെടുത്ത് അവള്‍ക്കു നേരെ നീട്ടി..
എത്ര നിര്‍ബന്ധിച്ചിട്ടും അവള്‍ വാങ്ങിയില്ല ..
അവള്‍ നടന്നു തുടങ്ങിയിരുന്നു..
അവന്‍ അവളോട്‌ പറഞ്ഞു..
"ഐ വാണ്ട് യു..."
അവള്‍ നിന്നു...അവള്‍ അവന്റെ കണ്ണിലേക്കു തന്നെ നോക്കി നിന്നു..തമ്മില്‍ ഏറെ പറയണമെന്നുണ്ടായിരുന്നു..
പക്ഷെ ഭാഷ അവര്‍ക്കിടയില്‍ ഇപ്പോഴും തടസമായിരുന്നു .
അവളുടെ കൈയില്‍ ഒരു ചുംബനം നല്‍കിക്കൊണ്ട് അവന്‍ തിരിച്ചു നടന്നു..
അവന്‍ കണ്ണില്‍ നിന്നു മറയുന്നത് വരെ അവള്‍ ഒരു ശില കണക്കെ അവിടെ നിന്നു...
"എല്ലാ വര്‍ഷവും തന്റെ മാലാഖ കുട്ടിയെ കാണാന്‍ വരാറുണ്ടെങ്കിലും ഒന്ന് കാണാന്‍ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല.."
എന്നെങ്കിലും തന്നെ വിളിച്ചുണര്‍ത്താന്‍ അവള്‍ വരും എന്ന പ്രതീക്ഷയില്‍ ഇന്നും ആ ബഞ്ചില്‍
ഹാഷിഷിന്റെ ലഹരിയില്‍ അവന്‍ കാത്തിരിക്കുന്നു..

എന്‍ പ്രിയ സഖി എങ്ങനെയാവണം

"പൊന്‍ നിറമില്ലേലും എന്‍ പ്രിയ സഖിയുടെ..

ഉള്ളത്തില്‍ സ്നേഹത്തിന്‍ വര്‍ണം വേണം.."

"മാന്‍ മിഴിയിണകള്‍ ഇല്ലെന്നാലും..

കണ്‍കളില്‍ കരുണ നിറഞ്ഞിടെണം "

"അധരങ്ങള്‍ ചെന്നിറമില്ലെന്നാലും...

പുഞ്ചിരിയെപ്പോഴും പൊഴിച്ചിടെണം.."

"പാല്‍ നിലാ പുഞ്ചിരി ഇല്ലെന്നാലും..

പുഞ്ചിരിക്കുള്ളില്‍ തെളിമ വേണം.."

"മുട്ടോളം ഇറക്കത്തില്‍ മുടിയില്ലെന്നാലും..

മുടിയില്‍ തുളസിക്കതിര്‍ ചൂടിടെണം."

"പാട്ടിന്റെ സാഗരം തീര്ത്തില്ലേലും..

പറയുന്ന പൊരുളില്‍ നന്മ വേണം..

സ്നേഹത്തിന്‍ കൊടുമുടി താണ്ടിടെണം.."

"എന്‍ കുറ്റമെന്തെന്ന് ചൊന്നിരുന്നാലും..

പരദൂക്ഷണം അവള്‍ക്കന്യമാകേണം."

"എന്‍ കുട്ടിത്തരങ്ങള്‍ക്ക് ശാസനയെകാന്‍..

എന്നമ്മയെ പോലകാന്‍ കഴിഞ്ഞിടെണം.."

"എന്‍ സ്വാര്‍ത്ത താല്പര്യമായ്‌ കണ്ടിരുന്നാലും..

അവള്‍ എന്റേത് മാത്രമായിടേണം.."

"എന്‍ ജീവിതത്തിന്നു വര്‍ണമെകാന്‍..

അവളെന്നുമെന്‍ പ്രിയ തോഴിയായിടെണം.."

എന്റെ പൊയ് വാക്ക്

എന്റെ നാവില്‍ നിന്നും ഒരിക്കല്‍ അറിയാതെ വന്നു പോയ ആ വാക്ക്...
ഒരാഴ്ച കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ എനിക്ക് നഷ്ടപ്പെടുത്തിയത് എന്റെ കളിത്തോഴനെയാണ്..
അവന്റെ മരണം മുന്‍കൂട്ടി പറഞ്ഞ എന്റെ നാവിനെ ഇന്നും ഞാന്‍ ശപിക്കുന്നു..






"ഇന്നെന്തേ പുലരി അണിന്ജോരുങ്ങീലാ..
നിന്നെറ്റിയില്‍ പോന്പോട്ടു തെളിഞ്ഞതില്ലാ..
കരിഞ്ചേല ചുറ്റിയ വാനത്തിന്‍ കണ്ണീരും..
പരയുവാനെന്തോ മടിചീടുന്നു.."
"കോലായില്‍ പത്രത്തില്‍ മുഴുകിടുമ്പോള്‍..
ആരോ ഒരാള്‍..
ആരോ ഒരാള്‍ വന്നു ചൊല്ലിയ വാര്‍ത്ത..
എന്‍ കാതില്‍..
എന്‍ കാതില്‍ കരിവണ്ട് നുഴയും പോലെ.."
"ഇടവഴി താണ്ടി ഞാന്‍ പായവേ..
ഇടവഴി താണ്ടി ഞാന്‍ പായവേ..എന്‍ നഗ്ന പാദങ്ങളില്‍..
എന്‍ നഗ്ന പാദങ്ങളില്‍ കുങ്കുമ വര്‍ണം പടന്നിറങ്ങി..
ഓടിക്കിതച്ചു ഞാന്‍ എത്തിടുമ്പോള്‍ കണ്ടതൊരു മാത്ര..
കണ്ടതൊരു മാത്ര പെമാരിയെന്‍ കണ്ണില്‍
പെയ്തിറങ്ങി.."
"തന്‍ ജീവന്‍ തന്നെയും............ തന്‍ ജീവന്‍ തന്നെയും............
തുലാഭാരം ചെയ്തതെന്‍ സുഹൃത്ത്‌..
ദൈവത്തിന്‍ സന്നിധിയില്‍ എത്തുന്ന വേളയില്‍ ..
സുഹൃത്തുക്കള്‍ നമ്മുടെ കണ്ണീരിന്‍ അര്‍ത്ഥമെന്ത്..
നമ്മുടെ കണ്ണീരിന്‍ അര്‍ത്ഥമെന്ത്.."
"നിറയും കണ്‍കളില്‍ നിന്നൊരു ചോദ്യമുയര്‍ന്നു..
ചോദ്യമുയര്‍ന്നു എന്‍ നേരെ..
ഓര്‍മയതുണ്ടോ ...........
ഓര്‍മയതുണ്ടോ ........... നാളുകള്‍ മുന്‍പ്..
നിന്‍ നാവില്‍ ജനിച്ചൊരു പൊയ് വാക്ക് .."
"അന്നെന്‍ നാവില്‍ വന്നൊരു വാക്ക് ..
ഇന്നെന്‍ ചങ്കില്‍ കയറിട്ടു..
ഒരു ദിനം......ഒരു ദിനം ധൃതിയില്‍ ഞാന്‍ ഓടിടുമ്പോള്‍..
പിന്നില്‍ വിളിക്കും സുഹൃത്ത്തിനോടെന്‍ നാവില്‍ ..
വന്നൊരു ചോല്ലോ ഇന്നിങ്ങനെ.."
"പെട്ടെന്ന് പോകേണം കൂട്ടുകാരാ..
എനിക്കൊരു..
വിവരം പറയാനുണ്ടങ്ങകലേ...
നമ്മുടെ കളിതോഴനവനുടെ ചരമം ചൊല്ലുവാന്‍ ..
ചരമം ചൊല്ലുവാന്‍ ..പോകുന്നങ്ങകലേ.."
"അന്നെന്‍ നാവില്‍ വന്നൊരു വാക്ക് ..
ഇന്നീ മരക്കൊമ്പില്‍ ആടിടുമ്പോള്‍..
മറുപടി പറയുവാന്‍ കഴിഞ്ഞിടാതെ..
മറുപടി പറയുവാന്‍ കഴിഞ്ഞിടാതെ..
നില്‍ക്കുന്നതെന്‍ പൊയ് ശരീരം..

അലയുന്ന ആത്മാവ്

ഞാന്‍ ഇന്ന് ഒരാത്മാവ് മാത്രം.എന്റെ ജീവിതം എന്തായിരുന്നു.
എങ്ങനെയായിരുന്നു.
വെറും ആറടി മണ്ണില്‍ ഒതുങ്ങിയ എന്റെ അട്ടഹാസങ്ങള്‍ എനിക്ക്
നഷ്ടപ്പെടുത്തിയത് എന്റെ ജീവിതം തന്നെയായിരുന്നു.ഇന്നും
എന്റെ ആത്മാവ് ഗതികിട്ടാതെ അലയുന്നു.




"ഇന്ന് പകയില്ലാതലയുന്ന .......
ഗതികിട്ടാതലയുന്ന..
ഒരാത്മാവ്....ഞാന്‍."
"ആറടി മണ്ണില്‍ തീര്‍ന്നതെന്‍ ജന്മം ...
എന്തിനെന്നറിയുക,...
ഇന്നെന്റെ.........ഇന്നെന്റെ...
ദുഖമെന്തന്നരിന്ജീടുക."
"കാലത്തിന്‍ തൊട്ടിലില്‍ വളരുന്നു ...
ഞാനന്ന്..
കേട്ടതോ ..........താരാട്ടിന്‍ ഈണമല്ല."
"എന്‍ കാതിന്‍ ഈണമായ് കേട്ടതോ...
എന്‍ കാതിനിമ്പമായ് കേട്ടതോ..."
"ജീവനായ് കേഴുന്ന രോദനങ്ങള്‍.."
"എന്‍ മൂര്‍ച്ചയാം ഖഡ്ഗത്തില്‍..
നിന്നൊഴുകുന്ന നിണമെന്നുടെ ...
ദാഹം ശമിപ്പിക്കാന്‍ എത്തിടുമ്പോള്‍...
എന്‍ ദാഹം ....എന്‍ ദാഹം വീണ്ടും..
ആര്‍ത്തിടുമ്പോള്‍ ."
"അലറിയടുത്തു ഞാന്‍ വീണ്ടുമെന്‍...
ഖഡ്ഗത്തില്‍...
നിണം നിറക്കാന്‍..."
"കാലത്തിന്‍ സമ്മാനമായൊരു പേരും...
കല്‍പ്പിച്ചു കിട്ടീ..നീ ചെകുത്താന്റെ ജന്മമാം ...
ഗുണ്ടയല്ലേ.."
"പകയെരിയും കണ്ണുകളില്‍..
വിരിയുന്നതെരിയുന്ന ചൂളതന്‍...
നെരിപ്പോടുകള്‍."
"കാലം പടയോട്ടം തുടരവേ..
വീണ്ടും ജനിക്കുന്നു...
ജനിക്കുന്നതൊക്കെയും ....
എന്‍ അപരന്മാര്‍...."
"ദാഹം ശമിപ്പിക്കാന്‍ അലറിയടുതത്തവര്‍..
എന്‍ നിണം മതിയെന്ന വാശിയോടെ.."
"ഇന്നെന്റെ ആത്മാവ് ചിന്തിച്ചതിങ്ങനെ.."
"വെട്ടിപ്പിടിച്ചതും നേടിയെടുത്തതും ..
ആറടി മണ്ണില്‍ ഒതുങ്ങിടുമ്പോള്‍ .."
"എന്തിനായുള്ളതീ..പോരാട്ടമോക്കെയും..
ആറടി മണ്ണില്‍ ഒതുങ്ങിടാനോ.."